Dag 11: Bogota - Villa de Leyva.

Bogotá

Op maandag is het terug het begin van een verse week. Wij beginnen ook aan onze laatste week in Colombia. Door omstandigheden hebben we gisteren Monserrate met de funicular niet kunnen bezoeken. 

Hotel te Bogotá.

Cerro de Monserrate.
Gelukkig maar. Vandaag stond dit als eerste punt op onze agenda. Op een ochtend is het weder optimaal om deze 700 meter hoge berg te bezoeken. Iets over 7 uur zijn we dan ook vertrokken naar de funicular aan de voet van de Monserrate. Er zijn gewoonlijk 2 manieren om naar boven te geraken. Wij gebruiken de funicular, gebouwd in 1929.

Monserrate is genoemd naar de gelijknamige mysterieuze Spaanse berg Montserrat in de regio Catalonië, en een 50 km van Barcelona. Monserrate, is een berg die het centrum van de stad Bogotá domineert.

Boven op Monserrat, op 3.150 meter.

We zijn de eerste en praktisch enige bezoekers op dit vroege uur. De Cerro de Monserrate is een steile heuvel die tegen Bogotá aanleunt en waar op de top een kerk staat. De heuvel is zowel een pelgrimsbestemming als een toeristische bestemming. Men kan het 700 meter hoogteverschil al wandelend overbruggen. Maar wij nemen de funicular. 

Monserrate. Bogota in de achtergrond.

Boven zijn we op 3.152 meter boven zeeniveau en ook 700 meter boven Bogotá. Boven kunnen we genieten van het weidse uitzicht over de enorme metropool die Bogotá is. Deze berg is het symbool bij uitstek van Bogota.

Indrukwekkend uitzicht over Bogotá.

Het weder staat vandaag langs onze kant, Gisteren was het niet zo mooi. We hadden de Cerro de Monserrate exclusief voor ons alleen.  De weg terug naar beneden doen we ook met de funicular, en rond 09.30 hebben we de Cerro del Monserrate op ons palmares.

Route Bogotá - Villa de Leyva

Vooraleer we verder rijden naar onze volgende regio, maken we nog een rondrit door Bogota. Dit is een ware openbaring. Vele moderne gebouwen, bredere lanen, prachtige topwinkels, toprestaurants, moderne kantoorgebouwen. Dit geeft een totaal ander beeld dan hetgeen we hadden van het oudere stadsgedeelte. Hier geen drugsverslaafde daklozen op de grond. De politie en de militairen houden het veilig. Uiteindelijk verlaten we de stad Bogotá rond 9.30 op weg voor de 180 km naar Villa de Leyva.

Puente de Boyaca

Na 125 km bereiken we de brug waar Simon Bolivar de onafhankelijkheidsoorlog tegen de Spanjaarden gewonnen heeft. 

Voor het standbeeld voor Simon Bolivar.

Puente de Boyaca.

Samen met de Engelsen, en ook met Santander, werd er hier een beslissende veldslag geleverd voor de onafhankelijkheid van de landen Colombia en Bolivia. Een groot standbeeld van Simon Bolivar werd er opgericht ter herdenking van deze glorierijke overwinning.

Simon Bolivar, het standbeeld.

Het witte dorp Villa de Leyva - Nog zo'n parel van koloniale architectuur.

In deze stad is de volgende halteplaats op de rondrit. Het is iets na de middag, 14.00 hr, en na 180 km, dat we in ons 7de hotel inchecken. In een typisch plaatselijk restaurant kregen we dan een smakelijke lunch opgediend, waarvan de naam me ontgaan is.

Op het enorme Plaza Mayor van Villa de Leyva.

Villa de Leyva is een prachtig Colombiaans stadje met het grootste kerkplein van Colombia. Bijzonder aan dit plein is dat er geen gras groeit, geen boom staat, geen bankje, niets. Alleen plaveien over een oppervlakte van 14.000 m2. Het moet ongeveer 140 bij 100 meter groot zijn. 

Kerk in de achtergrond.

Achter de kerk zie je hoge bergen die schitterend afsteken tegen de soberheid van het plein. Het stadje is verkeersvrij en de straten zijn volledig gelegd met plaveien.

Plaza Mayor van Villa de Leyva. Het grootste plein van Colombia.

Het stadje is enig mooi, alles uiterst verzorgd. Ontelbare leuke mooie winkeltjes, koffiebars, restaurantjes. Er heerst een bijzonder relaxte sfeer. Villa de Leyva werd in de 16e eeuw gesticht door de Spanjaarden en is perfect bewaard gebleven. Het dorp werd niet voor niets uitgeroepen tot nationaal monument, zodat de gebouwen goed beschermd bleven. De straatjes zijn sfeervol en rustig en de omgeving is bergachtig en groen. Het is een perfecte bestemming in Colombia, na de drukte van Bogota.

Op de Plaza Mayor, het grote centrale plein van Villa de Leyva.

Schitterend, kunstzinnig, onvoorstelbaar dat zoiets mogelijk is in Colombia. Hier is alles 100% veilig, leuk rustig, geen toestanden zoals in Egypte of Turkije waar men tot in het absurde, lastig gevallen wordt. Rustige vriendelijke  mensen.

Rustig met een lekker koffie op het immense kerkplein.

Stemmig straatje in Villa de Leyva.

In een straatje van Villa de Leyva.

Aperitief.

Rond 19.00 hr werd er nog een aperitief aangeboden met hapjes door het hotel. We logeren in Meson de los Virreyes.

Hotel Meson de los Virreyes

Binnen in het hotel.

Aperitief in het hotel.

Aperitief in het hotel.

Route Bogota - Villa de Leyva.

Dag 10: De Zoutmijnen van Zipaquira, het Museo del Oro en het centrum van Bogota.

De hoofdstad Bogota
Na de zeer warme dagen van de eerste  week, dienen we terug te gewennen aan normale temperaturen, vergelijkbaar met Belgische warmte vanaf juni-september. Bogota ligt op 2.600 m boven zeeniveau en is omgeven door bergen.

Hotel in Bogota.

Hoewel Bogota vrijwel op de evenaar ligt, slechts op enkele graden noord, zijn de temperaturen veel minder hoog dan in het zuiden. Het weder is ook een beetje op zijn Belgisch. Bij aankomst gisterenavond had het zelfs geregend. De eerste regen na 9 dagen. Dit geeft ons een beetje een thuisgevoel.

Zoutmijnen van Zipaquira.
Een absolute must bij een bezoek aan Colombia is de zoutkathedraal in Zipaquira. Deze middelgrote stad van 120.000 inwoners ligt op een 50 km ten noorden van Bogota. Daardoor moeten we 60% van de stad doorkruisen. Het is zondag en vele Colombianen zijn fanatieke fietsers. Vele wegen in de stad zijn vrijgehouden voor fietsers. We zien dan ook talloze fietsers langs en op de snelweg in groepjes en individueel in hun blitse fietspakjes hun idolen imiteren. Nairo Quintana is bij de sterkste fietsers in Europa en heeft in 2014 de Giro d' Italia gewonnen en bijna de Vuelta d'Espana. Het is niet enkel de superster Shakira (Whenever, wherever en Hips Don't Lie) die Colombia rijk is maar het bezit ook van de beste renners ter wereld.

Paul, Lily, Christine en Hilda bij aankomst in Zipaquira.

Om 08.00 uur vertrokken en om 09.00 uur aangekomen in het stadje Zipaquirà. De stad ligt op 2.652 meter boven zeeniveau. Onderweg komt men voorbij rozenkwekerijen. Deze worden hier geteeld omdat boven de evenaar deze rozen een rechte stengel produceren. Bloemen willen zo dicht mogelijk naar de zon groeien. Een dag na het afsnijden liggen die in België in de winkel.

In de zoutmijn van Zipaquira. Verlichting gesponsord door Philips, de gekende lampenboer.

Lampen met de verschillende vlaggen van bekende landen.

Zoutkathedraal.
Zoals de naam doet vermoeden is de zoutkathedraal gemaakt uit zout. In 2007 werden de 7 wonderen van Colombia gekozen door de Colombianen. Zij plaatsten de Zoutkathedraal van Zipaquirà op de eerste plaats.

Kruis, uitgehouwen uit zout.

De zoutkathedraal is ondergronds uitgehouwen in een vroegere zoutmijn. Ze gaat tot 180 meter diepte. Aanvankelijk werd er een eerste grote kerk gebeiteld, maar die bleek na verloop van tijd niet veilig genoeg te zijn. Van 1992 tot 1995 werd er aan de huidig kathedraal gewerkt.

Te Zipaquira, in de zoutkathedraal.

Het is een indrukwekkend complex van kilometers lange gangen over verschillende dieptes die een gigantische mijn vormen.  Het bezoekersgedeelte bevat 3 delen:

• Kruisweg met 14 kapellen
• Koepel en koor
• Zijbeuken

Indrukwekkend, de Cathedral de Sal, ondergronds en volledig van zout.

De kathedraal wordt ook effectief gebruikt voor vieringen. Men kan ook het grootste zouten kruis ter wereld bekijken.  Philips, onze lampenmaker, sponsort met lichteffecten deze zoutkathedraal.
We waren om 09.00 uur bij de eersten vooraleer de massa toestroomde. Men laat slechts 6 groepen van max. 40 personen toe.

Zipaquirà stad.
Na het bezoek aan de zoutkathedraal (09.00 - 10.15) kon men moeilijk het stadje Zipaquira zomaar voorbijrijden. Er is een prachtige marktplaats ontworpen, of achtergelaten, door de Spanjaarden. Een korte fotostop en terug naar Bogota. Samengevat, de zoutkathedraal is een must en een topper die Colombia tot een prachtige bezienswaardigheid maakt. 5*****.

Gabriel Garcia Marquez.
Deze beroemdste Latijns-Amerikaanse schrijver en Nobelprijswinnaar (1982) bracht zijn middelbare schooltijd in Zipaquira door.

Kleurrijke gevels van Zipaquira.

Museo del Oro
Van 12.00 tot 13.00 uur wordt het wereldberoemde Museo del Oro, Goudmuseum, bezocht. Dit ligt centraal in het oudere stadsgedeelte van Bogota. Het is zondag en is dan gratis te bezoeken. Over 2 verdiepingen worden duizenden (32.000) voorwerpen te bewonderen. De grootste collectie ter wereld van handgemaakte gouden sieraden.

Museo del Oro: gouden sieraad.

Het is merkwaardig hoe mensen in de prehispanische tijden kunstvoorwerpen uit goud maakten. De techniek om uit gedolven ertsen het goud vrij te krijgen van andere metalen was geniaal en arbeidsintensief. Evenals de methoden die de goudsmeden gebruikten om sieraden en ornamenten te vervaardigen.

Museo del Oro.  Goud voor het oprapen. Lukt niet!

Museo del Oro te Bogota.

Botero.
Bogota heeft nog enkele musea in de aanbieding:

• Botero
• Numismatica
• Collection de Arte. 

Het Museo Botero herbergt een grote serie topwerken van deze gevierde Colombiaanse kunstenaar Fernando Botero, wiens stijl gekenmerkt wordt door oversized figuren.
Daar rondgewandeld van 14.30 tot 16.00 uur. Goed tijdstip want het begon flink te regenen.

In de inkomhall van het Botero museum.

La Candelaria.
Stadswandeling in het historisch centrum met verschillende historische gebouwen. De Plaza Bolivar is omringd oor verschillende regeringsgebouwen. Het justitiegebouw, de kathedraal, het gebouw van de volksvertegenwoordigers. Even verder het presidentieel paleis. Vele militairen bewaken deze omgeving. Zij zij echter heel vriendelijk. Wel goede controle, maar ook bereid tot een foto. Beter goede controle dan miserie door laksheid.

Jongeman geeft ons een veilig gevoel.

Nog een flinke jonge kerel die de veiligheid garandeert.

Prachtige kostuums voor de veiligheidstroepen.

Zondag is een ideale dag voor een ontdekkingstocht door het oude koloniale gedeelte van Bogotá. Dat is zoals op elke zon- en feestdag autovrij afgezet zodat tal van recreanten al wandelend, joggend of met de fiets, vaak vergezeld van hun vrij meelopende hond, door de stad kunnen trekken. De indrukwekkende aanwezigheid van politie en leger geeft ons een veilig gevoel. Maar de agenten en soldaten zijn uiterst vriendelijk, we kunnen zelfs langs de regeringsgebouwen flaneren maar dan checken ze wel de inhoud van onze rugzakken. 

Controle of we geen bommen in onze tassen of op ons lichaam dragen.

Bolívar-plein 
Het spectaculaire Bolívar-plein ligt midden in het historisch hart van Bogotá. Hier staat onder andere het standbeeld van Simón Bolívar, de held van Colombia. Verder nog de Catedral Primada de Colombia. Aan het grote plein bevinden zich nog een aantal prominente gebouwen. Eén daarvan, aan de zuidkant van het plein, is het Capitolio Nacional waar het Colombiaans congres zetelt.

Plaza Bolivar, het nieuwe justitiepaleis sinds 1998. Het oude werd in 1985 helemaal aan flarden geschoten.

Dit plein is het symbool van de op 20 juli 1810 verkregen onafhankelijkheid. Ooit werd het plein gebruikt als marktplaats, nu is het een centrum van de macht.

Plaza Bolivar, het nationale machtscentrum.

Aan de noordzijde vind je het in een modern gebouw gevestigde Palacio de Justicia (Paleis van Justitie). 

Palacio San Carlos Dit gebouw wordt ook wel het Palacio Presidencial (Presidentiëel Paleis) genoemd. Het is de officiële ambtswoning van de president.

Op het nationaal machtscentrum, Plaza de Bolivar met de kathedraal en het bisschoppelijk paleis.

Avonddiner in het operagebouw.
Door omstandigheden hebben we het avonddiner aangeboden gekregen i.p.v. middaglunch. Mooie locatie in het operagebouw. Restaurant "La Scala" in het "Hotel de la Opera". Hier werd er een fantastische typische en vooral lekkere menu geserveerd. Tussen 19.00 en 21.00 nog genoten in en prachtig decor, prachtig gebouw en prachtige typische Colombiaanse menu.

Colombiaanse schotel in het restaurant van de opera.

Route van Bogota naar Zipaquira.

Dag 9: Neiva – Tatacoa woestijn - Bogota

Neiva

Het wordt bijna eentonig, maar het weder blijft zoals de vorige dagen. Droog, warm, tot heel warm. We zitten op 400 meter boven zeeniveau. Gelukkig een luxe hotel met prima airconditioning. Er staat een goed gevulde dag op het programma. Na een goed ontbijt bij een goed gevuld buffet vertrekken we om 07.45 uur naar ons eerste programmaonderdeel.

Taxidienst in Villavieja.

Tatacoa woestijn.
Een woestijn saai? Nee hoor. Via Villavieja rijden we op een uurtje naar de Tatacoa woestijn. Dit is eigenlijk geen woestijn, maar een tropisch droog bos, wat de juiste aardrijkskundige aanduiding is. Tatacoa is een mooi gebied dat totaal anders is van de rest van de landschappen in Colombia. Het is er droog, met rood, grillig geërodeerd gesteente. De naam Tatacoa (=ratelslang) verwijst naar een slang die hier lang geleden zou geleefd hebben.

Vreemde rotsformaties in de Desierto de la Tatacoa.

Het is de tweede grootste woestijn van Colombia met een uitgestrekt (330 km2) droog gebied met oker- en grijskleurige aarde in de brede vallei tussen de oostelijke en westelijke cordillero vlakbij het dorpje Villavieja. Het is geen woestijn in de letterlijke zin van het woord want er groeien ook volop planten en cactussen in het gebied.

Met z'n allen in de Tatacoa dessert.

Plaatselijk zijn er in het zachte gesteente prachtige erosie-landschappen ontstaan. De temperatuur kan hier oplopen tot 40°, sommige bronnen vermelden 50°. De roodbruine geërodeerde rotsformaties vormen in alle pracht een waar labyrint. Men zou er uren kunnen in rondlopen.

Wonderlijke landschappen in de Desierto de la Tatacoa.

De ijzermineralen geven de rode kleur aan het gesteente. Deze vallei wordt ook nog de 'Vallei van verdriet' genoemd..

Er is ook nog een sterrenwacht waar men 's nachts de hemel kan bewonderen. Daar hebben we geen tijd voor. Deze woestijn is een prachtig natuurverschijnsel dat een must is tijdens een bezoek aan Colombia.

Een extra troef is dat men er praktisch alleen rondloopt. Geen massatoerisme. Binnen enkele jaren zal dat wel even anders worden.

Merkwaardig zijn de knalgroene cactussen.

Wonderlijke landschappen in de Desierto de la Tatacoa.

Leven in de woestijn.

Naast het opmerkelijke landschap, zit een woestijn vol leven. Je moet er enkel opmerkzaam voor zijn. Zo heeft de Swa Coenen, uit Brasschaat, enkele vogels opgemerkt. Met zijn telelens heeft hij er eentje kunnen vangen, met zijn camera.

Vogeltje in de Tatacoa woestijn. (Swa Coenen - fotograaf).

Foto: Swa Coenen.

Museum Paleontologico.

Na er 1,5 uur rondgewandeld te hebben en vele foto's later springen we nog even binnen in het Museum Paleontologico binnen waar een jonge dame nog even wat uitleg geeft over de Tatacoa dessert. Hoe het miljoenen jaren gelden was en hoe het nu geworden is. Drie bescheiden kamertjes groot.

Middaglunch.
Terug in Neiva, tijd voor het afscheid aan het zuiden van Colombia met een stevige portie paëlla. Relaxing aan de rivier tot 14.30 uur om nog eventjes met de bus het centrum van de stad Neiva te bekijken en zo verder naar de luchthaven van Neiva.

Neiva - Bogota.
Tussen 17.00 hr en 18.00 hr naar de hoofdstad gevlogen met een propellervliegtuig, een ATR72 voor maximum 68 personen.

Vliegtuig voor vlucht Neiva - Bogota.

Een relatief korte vlucht van 55 minuten om een afstand van 305 km af te leggen.

Luchthaven Neiva bij het opstijgen.

Een nieuwe gids stond ons op te wachten om kennis te maken en ons naar het 6de hotel van de rondreis te begeleiden. Een goede 16 km en 45 minuten later zijn we dan toegekomen om 19.30 hr in het centrum van Bogota. We logeren in Hotel Augusta.

Route Neiva - Tatacoa dessert.